Call Me by Your Name

Waar te beginnen over deze film… Jullie konden in mijn introductie al lezen dat Call Me by Your Name mijn favoriete film ‘van het moment’ is, maar ‘van het moment’ is natuurlijk relatief. Ik keek deze film voor het eerst aan het begin van dit jaar en ik was meteen verliefd. Gisteravond herkeek ik hem voor het eerst, omdat ik er al sinds het begin van deze blog over wilde schrijven maar ik steeds niet in de juiste mood was om hem opnieuw te bekijken. Want als ik me één ding herinnerde van deze film, dan is het dat je met een beladen, enigszins treurig gevoel achterblijft waar ik echt nog een tijdje in bleef hangen. Dat heb ik ook weer sinds gisteravond, maar daardoor besef ik me des te meer dat dit niet zomaar mijn favoriete film ‘van het moment’ is, maar mijn favoriete film ooit. Ja dames en heren, deze is moeilijk te overtreffen.

Het ultieme liefdesverhaal

Toevallig heb ik me even ingelezen (met name omdat ik altijd na het zien van een fantastische film of serie de neiging heb om er flink over te obsessenhence, deze blog), en het blijkt dat Call Me by Your Name oorspronkelijk bedoeld was als kleine film. Deze independent movie kreeg echter door het gevoelige en prachtige verhaal plotseling vreselijk veel nominaties voor allerlei prijzen om de oren, waardoor de film ook bij ‘het grotere publiek’ bekend werd. En gelukkig maar, want anders had deze parel misschien wel nooit op Netflix gestaan. Call Me by Your Name is een boekverfilming die zich afspeelt in het mooie Noord-Italië in de zomer van 1983. Daar volgen we een professor en zijn familie die jaarlijks in een grote villa verblijven waar hij ook altijd een student uitnodigt om hem te helpen bij zijn onderzoek. Dit jaar is dat Oliver, een lange Amerikaan die al snel bij eenieder (letterlijk) in het oog springt. Zo ook bij Elio, de zeventienjarige zoon van de professor. Elio weet zelf al gauw niet wat hij met zijn gevoelens aanmoet, omdat hij ze niet zomaar uit kan spreken. Voor Oliver geldt hetzelfde, al weten ze dat natuurlijk niet van elkaar. Gedurende de film wordt de relatie en de spanning tussen Oliver en Elio ontzettend knap opgebouwd. De situaties waarin ze terechtkomen en de fases die ze doorlopen zijn ook nog eens heel herkenbaar – ik herken bijna mijn eigen gedrag terug van toen ik als jonge tiener de zoveelste crush op een klasgenootje had. En hoewel dit liefdesverhaal absoluut niet te vergelijken is met een kleine schoolverliefdheid, zal iedereen – romanticus of niet – zich kunnen herkennen in Elio ofwel Oliver.

Een heel nieuw niveau van zwijmelen

De hele film ademt zwoele zomeravonden en de hele sfeer bracht me geregeld terug naar de zomers die wij zelf als familie doorbrachten in Zuid-Franse dorpjes. De band die Elio en Oliver ontwikkelen vind ik zo ontzettend knap neergezet door de twee (overigens beide heteroseksuele) acteurs, dat iedereen zonder het te willen jaloers op ze wordt. De prachtige muziek die onder de scènes is gezet en de slim uitgekiende doodse stiltes maken de hele film in één woord adembenemend. Zoals ik al zei laat het einde van de film je met een heel ander gevoel achter dan de algehele sfeer van de film, maar daar zal ik verder niets over verklappen.

It’s a mood

Call Me by Your Name is niet alleen een hele sexy film (je snapt m’n woordkeuze als je de film hebt gezien), maar ook een hele belangrijke film met een mooie en krachtige boodschap. De film is zo echt, zo tastbaar, dat je bijna zou zweren het zelf meegemaakt te hebben. Ik kan niet wachten tot de volgende keer dat ik hem opnieuw ga kijken, wellicht nu samen met Anouk (die ik al maandenlang loop te pushen om hem eens aan te zetten). Op moment van schrijven zit ik zelfs nog zo erg in het gevoel dat Call Me by Your Name bij me heeft achtergelaten, dat ik de playlist van de filmmuziek op Spotify maar heb aangezet en eindeloos door de tijdlijnen van Timothée Chalamet (Elio) en Armie Hammer (Oliver) loop te scrollen. Obsessed – ik zei het toch?

Heb jij Call Me by Your Name gezien (ZEG JA!) en wat vond jij van de film?

Gepubliceerd door Ellen

Naast mijn dagelijkse bezigheden als contentspecialist, schrijf ik ook in mijn vrije tijd graag creatieve content. Daarnaast ben ik gek op dieren (ik begin het liefst mijn eigen kinderboerderij), Harry Potter, thee en pretparken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

<span>%d</span> bloggers liken dit: