5 x 2 = 10

Een simpel rekensommetje, niet? Schijn bedriegt, want aflevering 8 en 9 van het tweede seizoen van The Umbrella Academy hebben niets met rekenen te maken. Slechts met puzzels en de stukjes daarvan die langzaam in elkaar beginnen te vallen. Maar – om aan al dit cryptische gedoe een eind te maken – deze titel zet ik hier natuurlijk niet voor niets neer. Five komt in deze aflevering namelijk bijzonder dicht in de buurt van zijn 14 dagen jongere zelf, en hoe dichter de twee bij elkaar komen, hoe risicovoller de hele situatie in 1963 wordt.

Paradoxale psychose

Five en zijn familie proberen nog steeds wanhopig een weg terug te vinden naar het jaar 2019 om de apocolyps in zowel 1963 als 2019 te voorkomen. En dat is waar zijn jongere ik – die er verwarrend genoeg wel jaren ouder uitziet – in the picture komt. De jongste Five reist namelijk door de tijd met een koffertje dat de oudste Five nodig heeft om terug te springen naar de 21e eeuw – en die moet hij zien te bemachtigen. Maar hoe dichter Five en Five bij elkaar in de buurt komen in dezelfde tijdlijn, hoe groter de kans is dat alles in elkaar klapt. Als je je namelijk in dezelfde tijdlijn als je ‘andere’ zelf bevindt, doorga je seven stages of paradox psychosis, omdat het natuurlijk eigenlijk helemaal niet mogelijk zou moeten zijn om jezelf tegen te komen in een andere tijd. Want dan had je dat toch allang aan zien komen? Dan had je jongere zelf jaren geleden toch al een aanvaring met je oudere zelf moeten hebben en dan had je dat onthouden? Maar hoe kan dat als je oudere zelf pas op dit moment beslist om jouw jongere zelf op te zoeken? HUH?!

De zeven stadia

Goed, je merkt het dus aan van alles als je onverhoopt toch in dezelfde tijdlijn terecht komt als jouw oudere/jongere zelf. Five en Five doorlopen allebei de volgende stadia:

  1. Ontkenning
  2. Jeuk
  3. Extreme dorst en plassen
  4. Overmatig darmgas
  5. Acute paranoia
  6. Ongecontroleerde transpiratie
  7. Moorddadige woede

Als je dit in je scherm ziet verschijnen tijdens het kijken van de aflevering, kan je niet anders dan lachen. Dan is de taak ook nog eens aan Luther, die af en toe behoorlijk lomp, naรฏef en nietsvermoedend kan zijn, om de stadia in de gaten te houden, en dat is natuurlijk het perfecte recept voor een regelrechte ramp.

Aflevering 9 van dit seizoen eindigt met een behoorlijke klapper en ik kan dan ook niet wachten om vanavond aflevering 10 en tevens de laatste van dit seizoen te kijken. Dan wacht mij gelukkig niet het welbekende ‘zwarte gat’, want ik ben tegelijkertijd ook nog How to Get Away With Murder aan het kijken. Maar voor het zover is, doe ik uiteraard nog verslag van de laatste aflevering en een aantal final thoughts. Blijf dus vooral meekijken!

Gepubliceerd door Ellen

Naast mijn dagelijkse bezigheden als contentspecialist, schrijf ik ook in mijn vrije tijd graag creatieve content. Daarnaast ben ik gek op dieren (ik begin het liefst mijn eigen kinderboerderij), Harry Potter, thee en pretparken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

<span>%d</span> bloggers liken dit: